DIAMENTOWA DROGA JEST WEWNĘTRZNYM CZASOPISMEM BUDDYJSKIEGO ZWIĄZKU DIAMENTOWEJ DROGI LINII KARMA KAGYU

Diamentowa Droga -> Nr 47 -> Guru Joga

-> TU MOŻNA KUPIĆ NAJNOWSZY NUMER DIAMENTOWEJ DROGI

Guru Joga

Ulla i Detlev Göbel we współpracy z Lamą Ole i Caty
_________

Cytaty wielkich mistrzów o znaczeniu medytacji na Lamę


„Emaho! Łaskawy Marpo Lodragpo!
Całym sercem myślę o tobie i w sercu utrzymuję twój obraz, modląc się nieustannie,
bym nigdy nie był od ciebie oddzielony.
Gdy stopię mój umysł z umysłem lamy,
jestem szczęśliwy.”

Marpa, pierwszy Tybetańczyk w linii Kagyu, miał w Indiach dwóch głównych nauczycieli – Naropę i Maitripę. Odpowiednio do różnych nauk, które od nich otrzymał, mówi się w linii Kagyu o „drodze Maitripy” i „drodze Naropy” – dwóch rodzajach ścieżek do najwyższego celu – urzeczywistnienia Mahamudry. Są one obecne w całej Diamentowej Drodze. Ogólnie nazywa się je: „drogą wyzwolenia” i „drogą metod”. Największe znaczenie po praktykach wstępnych (tyb. nyndro) mają medytacje na formy z energii i światła (tyb. jidam), a także medytacje na wewnętrzny system energii. Na drodze Maitripy pracuje się po praktykach wstępnych z medytacją uspokojenia umysłu (tyb. szine) i medytacją przejrzystego wglądu (tyb. lagtong). Jako wyraz świeżości i wielostronności najwyższych metod Buddy, Guru Joga zajmuje, na życzenie XVI Karmapy, centralną pozycję pomiędzy obiema powyższymi ścieżkami. Można ją praktykować w codziennym życiu bez długich odosobnień. Większość uczniów Lamy Ole używa po praktykach wstępnych jej wszechstronnych środków. Rozwijając głęboką ludzką dojrzałość, dają one dostęp do drogi Naropy i Maitripy. Sekretem Guru Jogi jest oddanie i identyfikacja z lamą. Spośród różnych szkół buddyzmu tybetańskiego to właśnie szkoła Kagyu znana jest z przekazywania tego urzeczywistnienia. Na przykład większość pieśni Milarepy – najsłynniejszego jogina Tybetu i wielkiego przykładu wszystkich praktykujących linii Kagyu – rozpoczyna się od pełnego oddania wychwalania Marpy. Literatura opisująca te najwyższe buddyjskie praktyki – Diamentową Drogę, Mahamudrę i Maha Ati – jest pełna wypowiedzi wielkich mistrzów na temat roli Guru Jogi. Wielu z nich podkreślało, że można osiągnąć najwyższy cel jedynie dzięki oddaniu i medytacji na nauczyciela.

IX Karmapa Łangczug Dordże:

„Medytuj na to, że drogocenny guru
znajduje się nad twoją głową.
Myśl o jego dobroci i otwieraj się przed nim
ciągle od nowa. Kiedy doprowadzisz swe oddanie
do doskonałości i połączysz swój umysł
z jego umysłem, osiągniesz cel.”

Dhagpo Taszi Namgjal – autor jednego z najważniejszych dzieł o Mahamudrze linii Kagyu: „Księżycowych promieni Mahamudry”:

„Ta szkoła medytacji, o której mówi się,
że posiada przekaz błogosławieństwa, poleca
dwie drogi prowadzące do pierwszego doświadczenia medytacyjnego i pozwalające je urzeczywistnić.
Obie budują na błogosławieństwie guru.
Dlatego medytujący powinien uczynić wszystko,
co może, by przez intensywną medytację
rozpoznać najczystszy stan nauczyciela”.

Dilgo Czientse Rinpocze – jeden z największych mistrzów buddyzmu tybetańskiego:

„Najgłębsze ze wszystkich nauk,
Mahamudrę i Maha Ati, urzeczywistnia się
raczej dzięki oddaniu niż intelektualizowaniu.”

Rigdzin Dzigme Lingpa – jeden z największych i najważniejszych nauczycieli linii Dzogczen w XVIII wieku:

„Kiedy zobaczyłem pisma drugiego buddy,
Longczienpy, olśniło mnie, że rzeczywiście był buddą;
modliłem się do niego z wielkim oddaniem.
Pojawił mi się w wizji i przyjął mnie
w swym współczuciu. Narodziło się we mnie
spontaniczne poznanie i od tego dnia
prowadziłem na ścieżce ponad stu uczniów.
Wszyscy rozpoznali ostateczną prawdę
wyłącznie dzięki mocy swego oddania.”

Słysząc po raz pierwszy termin „Guru Joga”, wielu ludzi myśli najpierw o ostatniej z praktyk wstępnych. Ukierunkowanie umysłu ku oświeceniu dla dobra wszystkich istot, oczyszczenie go z negatywnych wrażeń i napełnienie pozytywnymi powodują nagromadzenie zasługi i mądrości. Te umożliwiają w czwartej praktyce – Guru Jodze – stopienie się z ciałem, mową i umysłem Karmapy. W związku z tym niektórzy ludzie myślą, że Guru Joga jest praktyką dla początkujących, po której przechodzi się do praktyk „zaawansowanych”. Medytacja na lamę jest jednak czymś więcej niż tylko przygotowaniem. Wielu nauczycieli poleca dzisiaj wykonywanie Guru Jogi przez pewien czas również po ukończeniu praktyk wstępnych, czasem nawet jako praktykę główną. Używa się tutaj przede wszystkim medytacji na VIII Karmapę, Karma Pakszi, Milarepę, Marpę lub innych mistrzów. Wielu wielkich nauczycieli uważa Guru Jogę za właściwą, główną praktykę.

Dziamgon Kongtrul Lodro Taje – spadkobierca przekazu szkoły Kagyu w poprzednim stuleciu i jeden z największych uczonych linii:

„Nawet jeśli Guru Joga jest określana mianem „praktyki wstępnej”, jest w rzeczywistości
główną praktyką, gdyż to od niej zależy,
czy medytacja powstanie, czy też nie.”

Dilgo Czientse Rinpocze:

„Ponieważ prawdziwym sercem wszystkich stopni i praktyk jest właśnie Guru Joga, byłoby błędem uważanie jej tylko za praktykę wstępną.
Patrząc technicznie, Guru Joga należy do nyndro, do tzw. praktyk wstępnych.
W rzeczywistości jest jednak sercem głównej praktyki.”

Patrul Rinpocze – jeden z najsławniejszych mistrzów buddyzmu tybetańskiego XIX w.:

„Możecie porównywać tę naukę
ze wszystkimi innymi w dziesięciu janach,
ale nie znajdziecie żadnej lepszej lub głębszej ścieżki.
Być może można nazwać ją „praktyką wstępną”, jednak w rzeczywistości jest najważniejszym punktem wszystkich głównych praktyk.
Jeśli zawsze i wszędzie uczynicie ją sercem
swej praktyki, będzie całkowicie wystarczająca – również jeśli nie będziecie praktykować już niczego więcej.”

Longczienpa z linii Njingmapa – współczesny III Karmapie i jeden z największych uczonych w historii Tybetu:

„Jedynie dzięki praktyce oddania dla nauczyciela można w łatwy sposób urzeczywistnić stopnie i ścieżki. Jeśli w myślach nigdy nie jesteśmy
oddzieleni od duchowego nauczyciela, wówczas wszyscy w pełni przebudzeni będą z nami zawsze.
Chociaż medytacja ta określana jest mianem
ostatniej części praktyk wstępnych,
w rzeczywistości jest najważniejszą praktyką,
jaka w ogóle istnieje.”

Prawdziwe oddanie nie jest ślepą wiarą, lecz wymaga określonych warunków, na przykład wzajemnego sprawdzenia się nauczyciela i ucznia. Dlatego dobry mistrz uczy ludzi również kryteriów, zgodnie z którymi mogą sprawdzić jego samego i innych nauczycieli, odpowiednio do dzisiejszych możliwości. Jeśli uczeń jest zdolny do prawdziwego oddania dla autentycznego mistrza, jest to najszybsza droga, by spontanicznie i bez wysiłku uzyskać doświadczenia medytacyjne i urzeczywistnienie. Niektóre cytaty wielkich mistrzów wykraczają poza określenie Guru Jogi mianem głównej praktyki, gdyż w rzeczywistości jest ona „najgłębszą ze wszystkich buddyjskich praktyk”.

Dilgo Czientse Rinpocze:

„... Guru Joga uważana jest za najważniejszą
i najpotrzebniejszą ze wszystkich praktyk
i sama w sobie jest najpewniejszą
i najszybszą drogą do osiągnięcia celu
– oświecenia.”

Oraz:

„Najgłębszą ze wszystkich praktyk
i najkrótszą drogą do urzeczywistnienia jest
stopienie własnego umysłu z umysłem nauczyciela.
Jest to życiowa moc ścieżki i praktyka,
która zawiera w sobie wszystkie inne.”

Longczienpa:

„W praktykach takich jak czie–rim czy dzog–rim,
to nie sama natura ścieżki przynosi wyzwolenie, gdyż zależy ono od innych warunków,
na przykład od tego, jak zbliżamy się do praktyki i pogłębiamy doświadczenia.
W przypadku Guru Jogi już sama ścieżka
– tylko dzięki swej naturze – sprawia,
że powstaje w nas poznanie prawdziwej natury rzeczy
i wyzwala nas. Z tego powodu Guru Joga
jest najgłębszą ze wszystkich ścieżek.”

Taszi Ozer – uczeń Dziamgona Kongtrula Lodro Taje:

„Dzięki guru jodze, ścieżce oddania,
wprowadzasz myśli czystego poglądu na drogę i rozpoznajesz bez wysiłku Dharmę Mahamudry.”

To, że drogą Guru Jogi nie jest już w dzisiejszych czasach tak łatwo podążać, podkreśla Lama Ole w swojej książce „Jakimi rzeczy są”, stwierdzając:

„Ponieważ nie każdy nauczyciel jest niewzruszony i nie każdy jest w stanie zbudować głębokie zaufanie,
nie jest łatwo iść tą drogą. Kiedy ludzie,
tylko ogólnie zainteresowani buddyzmem,
pójdą śladem moich uczniów, którzy
otwierają teraz świat przed Diamentową Drogą,
praktyka Guru Jogi być może znowu
stanie się bardziej sekretna.”

Może brzmieć to nieco skrajnie dla subtelnych dusz, jednak wielu wielkich mistrzów linii Kagyu i innych szkół podkreślało, że osiągnięcie oświecenia jest możliwe tylko dzięki oddaniu i guru jodze. Lama Ole wyjaśnia to w innym miejscu w następujący sposób:

„Na im wyższym poziomie
jest się w stanie widzieć nauczyciela,
tym bardziej bezpośrednio
można przyjmować od niego lub od niej metody. Ten, kto potrafi postrzegać lamę
jako wyraz własnych właściwości,
przyciska w ten sposób większość guzików
oświecenia w swym umyśle.”

Gampopa – główny uczeń Milarepy i nauczyciel I Karmapy:

„Poza pełnym zaufania oddaniem
nie ma żadnej innej metody
rozpoznania Mahamudry”.

Dzigten Sumgon – założyciel linii Drikung Kagyu:

„Jedyną pewną metodą
rozwinięcia duchowego poznania
jest pełne zaufania oddanie”.

Kjeme Szang:

„Poznanie zależy jedynie od błogosławieństwa.
Tylko dzięki błogosławieństwu
urzeczywistnionego mistrza
doświadczysz od wewnątrz samoprzytomności”.

Dilgo Czientse Rinpocze:

„Ktokolwiek pragnie odnaleźć
mądrość wykraczającą poza intelekt
bez otwarcia się dla swego lamy,
jest jak człowiek czekający na słońce w jaskini,
której wyjście skierowane jest na północ.
Nigdy nie rozpozna on jedności zjawisk i umysłu”.

Oraz:

”Nie można praktykować Mahamudry i Dzogczen bez Guru Jogi. To ona jest kluczem”.

Patrul Rinpocze:

„Pełna oddania praktyka Guru Jogi
jest jedyną drogą pozwalającą rozwinąć
poznanie niestworzonego, prawdziwego stanu.
Żadna inna metoda nie będzie funkcjonować.”

Drikung Kjopa:

„Zanim słońce oddania nie zabłyśnie na śnieżnym szczycie czterech stanów buddy nauczyciela,
strumień jego błogosławieństwa nigdy nie popłynie. Obudźcie więc poważne oddanie w swoim umyśle.”

Wśród różnych szkół buddyzmu tybetańskiego szkoła Kagyu uchodzi za tą, która szczególnie mocno podkreśla rolę błogosławieństwa, oddania i bliskiego związku pomiędzy uczniem a nauczycielem.

Gampopa:

„Nasza linia jest linią błogosławieństwa.
Głębokie zrozumienie Mahamudry
nie jest możliwe bez błogosławieństwa guru.
To dzięki niemu przekaz może nastąpić bez trudności – pojawia się dzięki przywołaniu opartemu na zaufaniu i uczczeniu.
Uczeń o głębokim zaufaniu otrzymuje
pełne mocy błogosławieństwo,
ten o średnim otrzymuje przeciętne,
a ten o niewielkim zaufaniu – słabe.
W naturze rzeczy leży to, że nie można
otrzymać błogosławieństwa bez zaufania.
Praktykującym, którym się nie udało rozwinąć
głębokiego zaufania, nie pozostaje nic innego
jak okazać guru pełen oddania szacunek
i dzięki medytacji obudzić jego błogosławieństwo.”

IX Karmapa Łangczug Dordże:

„Nasza linia przekazu jest przede wszystkim
linią błogosławieństwa. Dlatego bez otrzymania
błogosławieństwa duchowych mistrzów
nie jest możliwe uzyskanie
doświadczeń medytacyjnych i poznania.”

Dziamgon Kongtrul Lodro Taje:

„Jeśli wzmocnisz w swym sercu oddanie,
urzeczywistnisz wgląd i otrzymasz
najwyższe błogosławieństwo linii.”

Oraz:

”Kluczem do szybkiego przyjęcia błogosławieństwa jest medytacja na nauczyciela jako buddę.”

IX Karmapa Łanczung Dord˝e:

„Najlepszym sposobem usuwania przeszkód
i pogłębiania praktyki jest oddanie.
Przy wielkim oddaniu również medytacja
jest najlepsza. Przy średnim jest przeciętna. Przy małym medytacja jest uboga.
Jeśli brak jakiegokolwiek oddania,
nie powstaje żadna medytacja.
Ponieważ u nas jakość medytacji zależy
od siły oddania, ważne jest,
aby poświęcać energię
w jednoupunktowiony sposób
przede wszystkim oddaniu
i modlić się z całego serca, „ze szpiku kości”.”

Gotzangpa – założyciel „Wyższej Drugpa Kagyu” w XIII wieku:

„Praktyka Mahamudry
ma ogólnie tylko jedno znaczenie:
najpierw otwórz się na duchowego mistrza,
potem stopi się on z tobą i jego umysł wadżry
i twój staną się jednym, jak woda wlana do wody. Pozostaw umysł nieporuszonym
w tym doświadczeniu.”

Szkoła Njingma została założona w Tybecie w VIII wieku przez indyjskiego mistrza Padmasambhawę i jest najstarszą z czterech wielkich buddyjskich szkół. Jej najwyższą nauką jest Maha Ati, która posiada tę samą rangę, co Mahamudra w szkole Kagyu. Również w szkole Njingma guru joga odgrywa centralną rolę.

Padmasambhawa – założyciel szkoły Njingma:

„Powinniście zrozumieć, że własny lama
jest ważniejszy niż tysiąc buddów tej epoki.
Dlaczego? Ponieważ wszyscy buddowie tej epoki
pojawili się dlatego, że mieli nauczyciela.
Dopóki nie pojawił się nauczyciel,
nie istniało nawet słowo „budda”.”

Jeszie Tsogjal – główna tybetańska partnerka Padmasambhawy:

„Medytujcie tylko na promieniowanie
czystej świadomości lamy.
Wizualizujcie lamę i pozwólcie,
by wizualizacja w pełni was przeniknęła,
tak byście stali się z nim jednością.”

Oraz:

„Nawet na chwilę nie traćcie związku
ze swoim rdzennym lamą. Wizualizujcie go,
czcijcie, szanujcie i miejcie do niego zaufanie.
Otwórzcie się przed nim i proście go
o cztery inicjacje i błogosławieństwo.
Medytujcie na niego jako na światło
promieniujące w waszym sercu i wizualizujcie,
że stapiacie się z jego ciałem, mową i umysłem,
aż staniecie się od niego nieoddzielni.”

Dudziom Rinpocze – zmarły przed kilku laty zwierzchnik szkoły Njingma:

„Ważne jest przede wszystkim to,
byście skoncentrowali całą energię na Guru Jodze i utrzymywali to jako życie i serce
waszej praktyki.”

Rigdzin Dzigme Lingpa:

„Stopienie własnego umysłu z umysłem lamy
dzięki czterem inicjacjom
i spoczywanie następnie w tym stanie sprawia,
że błogosławieństwo lamy przenika umysł.
W ten sposób nasz umysł i umysł lamy
stają się nierozdzielne.”

Urdzien Rinpocze:

„W tradycjach Kagyu i Njingma mówi się,
że oddanie jest środkiem na wszystko,
lekarstwem leczącym wszystkie choroby.
Jeżeli skoncentrujemy się tylko na oddaniu,
nie będziemy musieli spędzać lat na studiowaniu
sztuki debatowania, filozofii, gramatyki itd.
W przeszłości tysiące praktykujących
osiągnęło urzeczywistnienie,
łącząc ścieżkę oddania
ze ścieżką Mahamudry lub Dzogczen.”

Niektórzy z największych buddyjskich mistrzów wielokrotnie dokonywali porównań pomiędzy Guru Jogą a innymi praktykami. Z pewnością częsty wniosek, że Guru Joga zawiera i przewyższa inne praktyki, nie jest wynikiem osobistych upodobań. Należy widzieć w tym raczej dalszą wskazówkę, że wszystkie zręczne środki Diamentowej Drogi, Mahamudry i Maha Ati funkcjonują tylko wtedy, gdy są przekazywane przez spadkobiercę żywej i nieprzerwanej linii. Bez tego związku brakuje im ich szczególnej mocy. Innym powodem jest to, że większość praktyk Guru Jogi jest dla wielu ludzi – w naszych czasach – łatwiejsza do wykonywania niż inne medytacje Diamentowej Drogi.

IX Karmapa Łangczug Dordże:

„W trzech zbiorach pism,
a także w czterech klasach tantr wyjaśnione zostały liczne metody pozwalające osiągnąć urzeczywistnienie.
Jednak w tradycji naszej drogocennej linii Kagyu naucza się, że wszystkie one zawarte są
w głębokiej drodze oddania dla lamy.”

Patrul Rinpocze:

„Wszystkie tantry nauczają praktyki Guru Jogi i mówią, że przewyższa ona wszystkie medytacje czie–rim i dzog–rim.”

Gotzangpa:

„Wykonuj tak wiele wizualizacji, ile tylko chcesz,
jednak nic nie przewyższy medytacji na lamę;
recytuj tak wiele mantr, ile tylko chcesz,
jednak nic nie przewyższy przywołania lamy;
praktykuj tak wiele faz spełniających, ile tylko chcesz,
jednak nic nie przewyższy
nieuwarunkowanego zaufania.”

Oraz:

„Istnieje wiele praktyk czie–rim,
jednak żadna z nich nie przewyższa
medytacji na nauczyciela.
Istnieje wiele praktyk dzog–rim,
jednak żadna z nich nie przewyższa
pełnego oddania.”

Dilgo Czientse Rinpocze:

„Mówi się, że jeśli tylko przez chwilę
uprzytomnimy sobie z wielką przejrzystością
i żywotnością obecność naszego rdzennego lamy, przynosi to większy pożytek,
niż gdybyśmy medytowali
na sto tysięcy innych aspektów buddy.”

Oraz:

„Niezliczone wskazówki dotyczące
fazy budowania i fazy spełniającej, Dzogczen etc., zawarte są w skondensowanej formie w Guru Jodze. Jest ona ważnym ogniwem w łańcuchu
łączącym wszelkie inne instrukcje.
Guru Joga jest praktyką łatwą do wykonywania, pozbawioną rzeczywistych trudności, wolną od niebezpieczeństwa,
że zrobimy coś niewłaściwie,
i prowadzi do najwyższego celu.
Podobnie jak zręcznie skonstruowana maszyna może wykonać w ciągu godziny pracę setek robotników, tutaj jedna jedyna nauka
jednoczy w sobie wszystkie inne.
Nie brakuje w niej żadnej metody,
choćby najgłębszej.
Guru Joga jest główną metodą na postęp
w naszej praktyce i pozbycie się przeszkód.
Jest jednym, które urzeczywistnia wszystko.”

Oraz:

„Inaczej niż praktyki
fazy budowania i fazy spełniającej,
Guru Jogę można wykonywać zawsze.
Jeżeli na przykład praktykujemy
fazę czie–rim i dzog–rim,
istnieje wiele ważnych warunków
dotyczących ciała, mowy i umysłu,
na które trzeba zwracać uwagę [...].
Guru Joga może być jednak praktykowana
zawsze i w każdych okolicznościach
i przynosi te same urzeczywistnienia
co faza budowania”.

Oraz:

„W dzog–rim, fazie spełniającej,
w praktykach takich jak tummo,
czy w fizycznych ćwiczeniach,
takich jak „wielka waza”
i zatrzymywanie oddechu istnieją
określone niebezpieczeństwa, na które
możemy natrafić na skutek przeszkód i błędów.
Szczególnie ryzykowne jest to, że wzmocni się
„wiatr serca”, co może doprowadzić
do zaburzeń w umyśle.
W praktyce Guru Jogi nie ma tych niebezpieczeństw
i różne wiatry energii wchodzą w naturalny sposób do kanału centralnego.
Podobnie jak zjedzenie pożywienia
natychmiast usuwa głód,
praktyka Guru Jogi przynosi urzeczywistnienie
naszej najgłębszej mądrości”.

Z tantr:

„Sto tysięcy wizualizacji formy buddy wykonane sto tysięcy razy nie dorównują jednej jedynej niewzruszonej wizualizacji formy guru.
Sto miliardów praktyk nyndro
– recytacji mantr i rytuałów jidamów –
wykonanych sto tysięcy razy
nie jest tak skuteczne
jak jedno jedyne przywołanie guru,
ofiarowane mu trzykrotnie z pełną uważnością. Ktoś, kto wykonuje medytację fazy spełniającej, która trwa tyle co kalpa, i czyni to
dwadzieścia tysięcy razy, nie jest równy temu, w którego umyśle chociaż jeden jedyny raz pojawi się guru.”

Z Trisamajavuharad˝a:

„Medytowanie na formę buddy
– na jej znaki i symbole – przez sto tysięcy epok
nie jest nawet w jednej tysięcznej tak dobre,
jak jedna chwila myślenia o lamie.
Lepiej pomodlić się jeden jedyny raz do lamy,
niż wyrecytować milion mantr jidama.”

Jednym z najważniejszych wydarzeń w linii Karma Kagyu jest następująca historia: Pewnego ranka indyjski mistrz Naropa dzięki mocy swej medytacji wymanifestował na niebie olbrzymią formę z energii i światła – jeden z aspektów buddy – Hewadżrę. Następnie obudził swojego ucznia, Marpę, i powiedział: „Popatrz, pojawił się twój jidam. Przed kim się teraz pokłonisz: przed nim, czy przede mną?”. Marpa powinien udzielić lepszej odpowiedzi, jednak z powodu karmicznego splamienia pokłonił się przed jidamem, zamiast przed samym nauczycielem. Naropa rozpuścił wówczas formę Hewadżry w światło i stopił ze swoim sercem. Potem powiedział do Marpy: „Zanim pojawił się guru, nie można było nawet usłyszeć imienia buddy. Wszyscy buddowie tysiąca epok pojawiają się tylko dzięki guru.” Wydarzenie to było początkiem ciężkiego oczyszczenia Marpy; w krótkim czasie pozbył się bardzo dużej ilości negatywnej karmy. Marpa był przez dłuższy czas ciężko chory, trzynaście razy bliski śmierci, trzykrotnie zapadał w śpiączkę, cierpiał na depresje i koszmary senne. Kiedy miał już to wszystko za sobą, Naropa mianował go swym regentem i uczynił go spadkobiercą swojej linii.

Kunzig Szamarpa udzielił ostatnio w Hamburgu w rozmowie z Lamą Ole kilku współczesnych wskazówek do Guru Jogi. Poradził, aby dokładnie sprawdzić nauczyciela mimo całego oddania. Używając Trungpy i Kalu Rinpocze jako przykładów ostrzegawczych, wyjaśnił, jak ważna jest ugruntowana wiedza ucznia; to ona pozwala mu uniknąć nadużywania jego zaufania przez nauczyciela. W kontakcie z uczniem znającym Dharmę nauczyciel o niewłaściwej motywacji nie jest w stanie ukryć swych wątpliwych działań pod przykrywką winaja czy nawet ślubowania bodhisattwy. Szamarpa śmiał się bardzo, kiedy Lama Ole mu powiedział, jak chroni grupy praktykujących na całym świecie przed ludźmi, którzy mogą dać się wykorzystać: kilka żartów na temat seksu i wypowiedzi sprzecznych z poprawnością polityczną w czasie wykładu z pewnością powstrzymuje niesamodzielnych i trudnych słuchaczy przed odwiedzaniem ośrodków.

Opracowanie: Tekst pochodzi z DD 19

 | W TYM NUMERZE RÓWNIEŻ:

Pieśń Mahamudry - 16. Karmapa Rangdziung Rigpi Dordże | Dawać prawdziwe przykłady świętości - 16. Karmapa Rangdziung Rigpi Dordże | Zamiast ciebie są inni - 17. Karmapa Trinley Taje Dordże | Cztery podstawowe prawdy - Lobpyn Tseczu Rinpocze | Przekazuje nauki dla przyszłych pokoleń Tybetu - Guru Rinpocze | Cztery rodzaje bardo - Lobpyn Tseczu Rinpocze | Poszukiwania Tilopy przez Narope - Życiorysy mistrzów | Pieśń o rzeczach o które chodzi - Milarepa | Kalama sutra - Budda | Reczungpa - podobny księżycowi uczeń Milarepy | Guru Joga - Ulla i Detlev Göbel we współpracy z Lamą Ole i Caty | Drukpa Kunlej błogosławi obraz | Codziennosc jogina - Lama Ole Nydahl | Poznanie umysłu jest jedynym celem - medytacja w życiu codziennym i na odosobnieniu - Lama Ole Nydahl | Pieśń Mahamudry - Gendyn Rinpocze | Jesteśmy architektami własnego życia - Dzigme Rinpocze | Medytacja w codziennym źyciu - Dzigme Rinpocze | Cieszcie się zjawiskami ale nie pozwalajcie im się schwytać - Lama Ole Nydahl | Cytat - VI Dalajlama | Sny i senne egzystencje - Lama Ole Nydahl | Współczucie może być zaraźliwe - Buddyjska przypowieść | Dakini to żeńska zasada oświecenia | Wybieram bycie szczęśliwą... | Hymn motocyklistów - Manfred Maier |

 | PODOBNE ARTYKUŁY: