DIAMENTOWA DROGA JEST WEWNĘTRZNYM CZASOPISMEM BUDDYJSKIEGO ZWIĄZKU DIAMENTOWEJ DROGI LINII KARMA KAGYU

Diamentowa Droga -> Nr 42 -> Karma Guen

-> TU MOŻNA KUPIĆ NAJNOWSZY NUMER DIAMENTOWEJ DROGI

Karma Guen

Peter Gomez
_________

Mała wioska Aldea Alta, czy też znane dzisiaj na całym świecie Karma Guen warte jest przedstawienia w osobnej książce historycznej. Poczynając od czasów fenickich, które korespondują z czasami historycznego Buddy Siakjamuniego, Karma Guen było kulturalnym bastionem. Wraz z ogromną ilością ludzi, którzy przemierzyli region Aksarquia (znajdujący się w południowej Andaluzji), do gór Velez-Malaga miejsce to ma do opowiedzenia imponującą historię.


To właśnie tutaj, z widokiem od strony południa na Morze Śródziemne oraz od wschodu i od północy na historyczne góry, odnaleźliśmy Karma Guen. Rzymianie, Mauretańczycy i nawet Wikingowie z północnej Europy przemierzali i zamieszkiwali te góry. Region ten, razem z Aldea Alta usytuowanym 400 m n.p.m. tworzył naturalne miejsce siły i ochrony. Naprzeciwko Karma Guen, do wysokości 2000 m n.p.m wznosi się szczyt La Maroma. To właśnie u podnóża tej góry miała miejsce ostatnia bitwa pomiędzy Mauretańczykami, a hiszpańskim królem, dzięki której Hiszpania odzyskała niepodległość pod koniec XV wieku. W 1755 roku, kiedy sporządzono oficjalny spis ludności, odnotowano, że w tym czasie w Aldea Alta mieszkało 13 rodzin. Wioska stała się centralnym punktem dla lokalnej społeczności i miejscem, w którym dzieci z pobliskich wiosek uczęszczały do państwowej szkoły prowadzonej przez biskupa Malagi. W okresie świetności mogło tu żyć i pracować do 200 osób. Jeszcze na przełomie lat 50. i 60. XX wieku Aldea Alta pełniła taką funkcję.

Początki

Pod koniec lat sześćdziesiątych coraz więcej mieszkańców zaczęło opuszczać Aldea Alta, aby przenieść się do pobliskiego i rozrastającego się miasta Velez-Malaga. W połowie lat 70. Aldea Alta była już miastem duchów. Mieszkał tu tylko jeden starszy mężczyzna, a piękna wioska pomału zmieniała się w ruiny. Pod koniec lat 70., podczas transformacji od dyktatury do demokracji, Hiszpania wkroczyła w nową erę i szybko otworzyła się na Europę oraz świat. W 1981 roku Pedro Gomez wraz z rodziną odwiedzili Aldea Alta po raz pierwszy. Ponad 10 lat wcześniej Pedro opuścił Hiszpanię i założył rodzinę w Danii. Jednakże jego miłość do południowej Hiszpanii była tak silna, że we wrześniu 1981 roku udał się wraz ze swoim sześcioletnim synem do południowej Andaluzji, aby poszukać odpowiedniego miejsca na letnią rezydencję dla rodziny. Podczas tego suchego okresu, zaraz po lecie, stara, zrujnwana wioska nie promieniała tym blaskiem i pięknem, który znamy dzisiaj. Mimo wszystko Pedro zapytał swojego syna, czy powinni zakupić to miejsce. Odpowiedź brzmiała: TAK! Takie były nowe początki dla Aldea Alta.

Rozwój

Dzięki pomocy naszego lokalnego bohatera Miguela, pierwsze ruiny zostały odbudowane, podłączono elektryczność oraz bieżącą wodę. Miejsce znowu zaczęło żyć. Rodzina Gomezów spędzała tutaj każdą wolną chwilę. Cały czas dokupowano ziemię oraz odnawiano kolejne budynki. W 1984 roku Dorrit i Pedro Gomez po raz pierwszy spotkali się z Lamą Ole oraz Hannah Nydahl w ośrodku buddyjskim w Kopenhadze i pomimo swojego ogromnego sceptycyzmu wobec religii natychmiast poczuli się „jak w domu”. Pedro przez 10 lat był mnichem Augustianinem i znał dobrze kościół katolicki. Po latach doświadczania każdego z aspektów wiary nie miał najmniejszego zamiaru stać się znowu religijny. Jednakże, dzięki błogosławieństwu i mocy linii przekazu jego wątpliwości opadły natychmiast podczas wspólnej medytacji na XVI Karmapę z Lamą Ole. Dorrit oraz Pedro bardzo szybko ukończyli nyndro i rozpoczęli aktywne uczestnictwo w życiu duńskiej sangi. Po wielu podróżach z Lamą Ole oraz Hannah, po wędrówkach po obu Amerykach i Azji, Pedro zainspirowany nowymi doświadczeniami wpadł na pomysł, aby stworzyć miejsce, dla przynoszenia pożytku innym, ochrony linii Karma Kagyu oraz służące rozwojowi. Dorrit i Pedro zaproponowali Lamie Ole odwiedzenie Aldea Alta. Przenocowali tam, a Lama Ole pozostał pod głębokim wrażeniem wspaniałych warunków do pracy i medytacji w tym miejscu. Dorrit i Pedro podarowali swoje ziemie szkole Karma Kagyu jako dowód wdzięczności dla swoich pierwszych nauczycieli – Lamy Ole i Hannah. Cała czwórka razem postanowiła, że przekształci to miejsce w diament dla Karmapy i jego aktywności. Dorrit i Pedro obiecali zająć się rozwojem ośrodka i w 1987 Karma Guen urzeczywistniło się. Prawie tysiąc lat wcześniej, pierwszy Karmapa, Dysum Czienpa wybudował klasztor, który później stał się jednym z głównych klasztorów Karmapów we Wschodnim Tybecie. Nazwał go Karma Guen. To właśnie podczas wspólnej podróży z Lamą Ole i Hannah po Tybecie Pedro odwiedził Karma Guen i zainspirowany tym miejscem wpadł na pomysł, aby wybudować podobne miejsce. Spełniając życzenie XVI Karmapy, Lama Ole przemianował Aldea Alta na Karma Guen. Lata później odkryto, że XVI Karmapa przepowiedział stworzenie Karma Guen w południowej Hiszpanii w późnych latach siedemdziesiątych. Jesienią 1987 roku Lama Ole i Hannah ponownie przyjechali do Karma Guen wraz bratem Lamy – Bjornem oraz grupą przyjaciół. Spędzony tam czas spożytkowali na burzenie najstarszych ruin oraz odbudowę wioski. Karma Guen stało się miejscem, gdzie można było wykonywać odosobnienia. W 1988 roku Lama Ole otworzył i pobłogosławił małą gompę w samym sercu Karma Guen, a pierwsze osoby przyjęły tam schronienie. Prace remontowe kontynuowano i w 1989 roku Karma Guen było w pełni funkcjonującym ośrodkiem odosobnieniowym. W tym samym roku, w maju, Lama Ole przeprowadził tu pierwszy kurs poła, w którym uczestniczyło 250 osób. Od tego momentu Lama oraz Hannah odwiedzali to miejsce i prowadzili kurs poła co roku. Już w tym czasie Pedro zaczął mówić o wybudowaniu dużej gompy, biblioteki oraz stup. W 1990 roku Lama Ole udzielił pierwszego, publicznego wykładu w Maladze, a w październiku tego samego roku, w Karma Guen, miał miejsce kurs „Mahamudra i strażnicy dharmy”. Rok później, doszło do kolejnego ważnego dla Karma Guen wydarzenia. Lobpyn Tseczu Rinpocze udzielił pierwszych przekazów mocy, w tym na najważniejsze aspekty buddów Karma Kagyu. To był początek bardzo bliskiego związku Tseczu Rinpocze z Karma Guen.

Stupa Kalaczakry

Podczas kolejnych lat wielu wysokich rangą tybetańskich rinpocze odwiedziło Karma Guen, a latem 1994 roku XIV Szamar Rinpocze po raz pierwszy przyjechał do tego ośrodka. W tym samym roku Pedro i Wojtek Kossowski stworzyli pierwszy projekt stupy Kalaczakry. Wojtek pozostawał w bliskim kontakcie z Lobpynem Tseczu Rinpocze i w listopadzie odwiedził go w Katmandu, aby przedyskutować szczegóły dotyczące budowy stupy. W tym samy czasie Pedro zajął się uzyskaniem pozwolenia na budowę i przygotowaniem warunków zabudowy. Na przełomie lata i jesieni 1994 roku, w przeciągu trzech miesięcy, została wzniesiona pierwsza na Zachodzie stupa Kalaczakry. Lobpyn Tseczu Rinpocze poświęcił cały swój czas na dopilnowanie każdego szczegółu podczas budowy. To był szczególny czas, praca przebiegała bez zakłóceń. Podczas inauguracji stupy miało miejsce wiele pomyślnych znaków i cudów. Lama Ole i Hannah wraz z 1400 przyjaciółmi również uczestniczyli w ceremoniach i przekazach mocy. Wielu rezydentów oraz reprezentantów lokalnych władz z Velez-Malaga wzięło udział w uroczystościach. Przy współpracy departamentu kultury w mieście zorganizowano wystawę tradycyjnych tanek tybetańskich. Symbolizująca pokój, harmonię i ochronę stupa w dużym stopniu oddziaływała na cały region. Kilkanaście lat suszy negatywnie wpłynęło na urodzajność ziem, a teraz spłynął na nie upragniony deszcz. Po sfinalizowaniu budowy stupy zainteresowanie naukami dharmy oraz medytacją wzrosło, co przyczyniło się do powstania kilku grup medytacyjnych na terenie Hiszpanii. W 1995 roku Jej Wysokość królowa Zofia udzieliła oficjalnej audiencji Lobpynowi Tseczu Rinpocze. Aktywności Karma Guen szybko wzrastały. Należały do nich organizowane podczas Wielkanocy i innych świąt oraz wakacji regularne kursy medytacyjne. Kurs poła każdego roku gromadził coraz więcej przyjaciół, a w dziesiątą rocznicę około 700 osób uczestniczyło w poła i inicjacjach wypełniając po brzegi stary namiot rozstawiony na wzgórzu na północ od głównego budynku.

Zalążek ITAS i międzynarodowej biblioteki

Pedro i Dorrit przez wiele lat pragnęli stworzyć bibliotekę, uniwersytet oraz dużą gompę. Wraz z rosnącą aktywnością Karma Guen życzenia te zaczęły nabierać realnych kształtów. W 1999 roku zostały zaprezentowane pierwsze plany gompy XVII Karmapy Thaje Dordże. Odbyło się to w 10. rocznicę udzielenia w Karma Guen pierwszego kursu. Przez te wszystkie lata, około 7000 osób wzięło udział w kursach, kilkunastu Rinpocze zapraszanych było na rozmaite wydarzenia. Spośród nich należy wymienić brata Szamara Rinpocze – Dzigme Rinpocze, czy też Shangpę Rinpocze z Singapuru. Lobpon Tseczu Rinpocze udzielił kilku przekazów mocy, a w dniu urodzin Buddy, pobłogosławił miejsce, w którym miała powstać nowa gompa. W tym czasie Karma Guen było już dużym miejscem z łóżkami dla około 100 osób i stałymi udogodnieniami kampingowymi dla ponad 1000 osób. W 2000 roku XVII Karmapa po raz pierwszy odwiedził Karma Guen. Podczas tego kursu Lama Ole jak zwykle udzielił poła, a Karmapa ważnych przekazów mocy, pobłogosławił ziemię, na której miała powstać nowa gompa. Również Lobpon Tseczu Rinpocze udzielił kilku inicjacji. W kursie uczestniczyło około 1000 osób z całego świata. W tym czasie w Karma Guen mieszkało na stałe około 15 osób, a przez cały rok praktykujący, głównie z europejskich ośrodków Diamentowej Drogi, brali udział zarówno w dłuższych jak i krótszych odosobnieniach. Dwie jaskinie, które wybudowano koło stupy dają idealne warunki do medytacji. Lokalne szkoły i instytuty naukowe regularnie odwiedzają Karma Guen, traktując te wizyty jako część swojego programu nauczania. W sumie około 100 studentów, miało okazję zobaczyć ośrodek i doświadczyć medytacji. Przez kilka lat Pedro i Dorrit kolekcjonowali klasyczne teksty dharmiczne z Tybetu, jak również zachodnie książki o naukach Buddy. Inni przyjaciele również kontynuowali tę pracę. Około 2000 roku ukończono pierwszy etap biblioteki, a następnie kiedy zeszły się wszystkie warunki i budowa została zakończona przeniesiono do niej zebrane teksty. Dzięki pomocy Manfreda Seegersa oraz innych przyjaciół, najważniejsze teksty zostały zebrane w jednym miejscu i mogły przynosić pożytek innym. Podczas kolekcjonowania zbiorów okazało się, że coraz trudniej uzyskać dostęp do głównych tekstów, a niektóre ze starszych inskrypcji były w złym stanie. Dlatego miejsce, w którym te ważne informacje mogły być zgromadzone, chronione i dostępne było niezmiernie potrzebne. Z tego też powodu biblioteka została otwarta i jednocześnie stworzono fundamenty pod powstanie uniwersytetu.

Przełomowy rok 2003

W 2003 do tradycyjnie odbywającego się kursu po raz pierwszy włączono studiowanie nauk przygotowane przez Hannah Nydahl, Manfreda Seegersa oraz Khenpo Karma Ngedona. Katalogowanie zbiorów zebranych w bibliotece już się rozpoczęło i kilkoro ludzi zajętych było porządkowaniem tekstów. Dzięki urzeczywistnieniu się możliwości studiowania dharmy praca na tym polu naprawdę nabrała rozpędu. W tym samym roku Tseczu Rinpocze planował powrót do Karma Guen oraz dokończenie inicjacji na 21 ramienną Tarę, którą rozpoczął rok wcześniej. Zdrowie Rinpocze pogarszało się, jednakże wszyscy mieli nadzieję ponownie spotkać się z nauczycielem. Niestety 10 czerwca nasz wielki Rinpocze odszedł i wszyscy uczestnicy kursu kolejne dni spędzili medytując i czyniąc życzenia, a Lama Ole kontynuował kurs. Wielki projekt Lobpona Tseczu Rinpocze – Stupa Oświecenia w Benalamdena została zakończona i inaugurowana w październiku 2003 roku. Maggy Lehnert, najbliższa uczennica Rinpocze, podjęła się pełnej odpowiedzialności za tą wielką pracę i wraz z Wojtkiem Kossowskim, wypełnili ostatnie życzenie Rinpocze. Stupa, która usytuowana jest 70 km od Karma Guen została uroczyście otwarta przez Szamara Rinpocze i burmistrza Benalamadeny. Całe wydarzenie było wielkim sukcesem, a uczestniczyli w nim członkowie rodziny królewskiej z Bhutanu, Lama Ole, Hannah, kilkunastu wysokich rangą lamów oraz około trzech i pół tysiąca przyjaciół z całego świata. Latem 2003 roku rozpoczęła się w Karma Guen budowa gompy Taje Dordże. Wraz z przyjazdem Dawy Lhadipy (więcej o nim w DD 41, s.66) i jego asystentów rozpoczęła się nieprawdopodobna praca dekorowania wewnętrznych ścian nowej gompy najwspanialszymi tybetańskimi malowidłami. Dawa, mistrz tradycji Karma Gadri, został zarekomendowany jako najbardziej odpowiednia osoba do wykonania tej pracy przez XVII Karmapę. Ponad 500 m2. ścian pokrytych zostało wspaniałymi ilustracjami przedstawiającymi różne aspekty Buddów oraz mistrzów naszej linii. Był to bardzo pracowity okres dla Karma Guen. Sanga hiszpańska przyjeżdżała, aby pomóc w przygotowaniach do inauguracji gompy, którą zaplanowano na maj 2004. Razem z pracownikami zatrudnionymi do budowy gompy oraz wieloma przyjaciółmi z całego świata, Karma Guen gościło około 100 osób, które wspólnie pracowały nad przygotowaniami. Przybycie Mipama Rinpocze, Mayum Dechen Wangmo oraz Sonama Palden, rodziców oraz wujka XVII Karmapy było wielkim podarunkiem dla Karma Guen. Pedrowi i Dorrit udało się uzyskać pełny status rezydentów hiszpańskich dla tych wspaniałych gości i obecnie mieszkają Oni na stałe w Karma Guen. Po pobycie w Indiach, w których przebywali od 1994 roku, po ucieczce z Tybetu, obecnie mają możliwość podróżowania i nauczania w Europie podczas letnich miesięcy.

Inauguracja gompy Karmapy Taje Dordże

28 maja 2004 roku nastąpiła oficjalna inauguracja gompy Taje Dordże. Lama Ole, Hannah, XVII Karmapa, XIV Szarmapa oraz wielu wspaniałych lamów i Rinpocze naszej linii wraz z 3000 przyjaciół wzięło udział w tej ceremonii. Karmapa i burmistrz Velez-Malaga wspólnie dokonali otwarcia gompy wraz z przylegającym do niej ogrodem o powierzchni 5000 m2., salą medytacyjną (1111 m2), prywatnym domem Karmapy, pokojami dla gości i biurami. Nowe zabudowania naprawdę sprawiły, że Karma Guen stało się miejscem spotkań dla praktykujących z całego świata. Lokalne władze w znacznym stopniu pomogły przy ukończeniu ostatniej fazy prac przy gompie i nieustająco okazują wsparcie dla działalności Karma Guen. Przy tej okazji Karmapa i Szamar zostali honorowymi obywatelami miasta Velez-Malaga. Dzięki pięknej gompie z unikatowymi malowidłami na ścianach oraz olbrzymią ilością posążków społeczność lokalna Karma Guen nieprzerwanie powiększała się. Przybysze z okolicznych szkół, instytucji, a nawet aktywnego klubu seniora często odwiedzali Karma Guen, aby dowiedzieć się więcej o buddyzmie i spróbować medytacji. W pobliskich miasteczkach powstało kilka nowych grup medytacyjnych. To był również rok największego jak do tej pory w dziejach Karma Guen zbioru oliwek. Członkowie sangi zebrali ponad sześć ton oliwek, które przetworzono zgodnie z tradycyjnymi recepturami na wysokiej jakości oliwę z pierwszego tłoczenia. Mamy nadzieję, że zbiory oliwek jak i awokado przyniosą zyski, które będziemy mogli spożytkować na sfinansowanie niektórych prac oraz dalszy rozwój.

ITAS

Pod koniec 2004 roku zainaugurowany został pierwszy program Międzynarodowego Instytutu Studiów Tybetańskich i Azjatyckich (ITAS – International Institute for Tibetan and Asian Studies). Dzięki staraniom Burcharda Scherera oraz grupy ekspertów zaoferowano studia z zakresu tłumaczeń z języka tybetańskiego. W ten sposób rozrastająca się społeczność praktykujących Diamentową Drogę zyskała dostęp do nowoczesnego sposobu nauki języka, w którym powstała większość naszych tekstów medytacyjnych. Od 2005 roku w Karma Guen co miesiąc odbywają się kursy prowadzone przy współudziale podróżujących nauczycieli z różnych krajów, w których udział bierze często ponad 100 osób z 15 krajów. Wraz z wykładami w ramach ITAS prowadzonymi trzy razy w roku oraz kilkuset praktykującymi wykonującymi odosobnienia, aktywność Karma Guen nigdy nie wygasa. Również październikowe wykłady Mipama Rinpocze stały się już tradycją.

Sąsiedzi

Lata bliskich kontaktów ze społecznością lokalną oraz wzrastająca aktywność Karma Guen zaowocowały niesamowitym związkiem pod koniec 2006 roku. Dzięki wysokiemu poziomowi nauczania oferowanemu przez ITAS i imponującej infrastrukturze Karma Guen wraz z nową gompą, biblioteką i stupą, miasto Valez-Malaga oraz Uniwersytet w Maladze (UMA – University of Malaga) wykazały zainteresowanie oficjalną współpracą z ośrodkiem. Po kilkunastu wizytach w Karma Guen i spotkaniu z osobami prowadzącymi różne projekty, fundamenty do współpracy zostały stworzone. W grudniu 2006 roku oficjalne porozumienie partnerstwa i współpracy zostało podpisane zarówno z miastem Velez-Malaga jak i UMA. Każdy, kto odwiedza Karma Guen, natychmiast poczują się tu jak członek rodziny. Dzięki przyjaciołom z każdej części świata zawsze wydarza się tutaj coś interesującego. Wizja i ideały przyszłości, jeszcze więcej jaskiń medytacyjnych, więcej kursów, uniwersytet w pełnym wymiarze, praca nad tłumaczeniami, zapewnienie miejsca pobytu dla rodziny Karmapy oraz stała, chociaż ciągle zmieniająca się, grupa aktywnych praktykujących Diamentową Drogę, Karma Guen nigdy nie zasypia. Jak możemy zobaczyć z perspektywy historii pierwszych 20 lat, Karma Guen kontynuujemy tradycję przenoszenia buddyzmu do współczesnych, zachodnich społeczeństw. Rozpoczynając od idealistycznej pracy i wizji małej grupy przyjaciół, każdego dnia nauki Buddy inspirowały do rozwoju nowoczesnych i odpowiedzialnych ludzi oraz czyniły ich zdolnymi do pracy dla innych. Mamy nadzieję, że rocznica przypadająca w 2007 roku będzie początkiem kolejnych lat nieustającego wzrostu oraz rozwoju wszystkich istot.

Opracowanie: Arleta Dąbrowska

 | W TYM NUMERZE RÓWNIEŻ:

Cytat - Karol Ślęczek | Obietnica bodhisattwy - XVII Karmapa Trinlej Taje Dordże | Medytacja 16 Karmapy - Wywiad z Lamą Ole | Uczył nas w bardzo zręczny sposób - Hannah Nydahl | Umysł i śmierć - Lama Dzigme Rinpocze | Cztery przyczyny odrodzenia w Dełaczien - Szamar Rinpocze | Wszystko jest snem, dlatego wszystko jest możliwe - Lama Ole Nydahl | Twierdza oświecenia - Milarepa | Oddanie dla nauczyciela - Szangpa Rinpocze | Jak kot z zapalonym ogonem - Porucznik Adam Jankiewicz | Zasady i kanony sztuki tybetańskiej - Ewa Preschern | Historia Kagyupów w Ladakhu - Svenja Schmitt | Cywilizacja w kręgu buddyjskich kultur Azji Południowo-Wschodniej - Rafał Kowalczyk | Czym jest Pustka? - Dorothea Deeg i Matthias Ostermann | Cytat - Hannah Nydahl | Doświadczenie to jest to - Ralph Bohn | Więcej, lepiej, bardziej - Wojtek Tracewski | Ośrodek Europejski - Wywiad z Romanem Lausem | Karma Guen - Peter Gomez | Bartołty - Adam Jankiewicz & team | Vyhlidky - czeska kraina łagodności - Mira Starobrzańska i Kveta Svedova | Jogini pod dachami Paryża - Marta Cichocka | Słupsk - wszystko jest możliwe! | Głogów | Triangle Project - Triangle Project Team |

 | PODOBNE ARTYKUŁY: